Het Italiaanse Eten.

Vendicari, de poort naar Italie heeft als doel de bezoekers een aantal verassende verwijzingen naar sites te geven naar en over Italie.

Het betreft met name sites ten behoeve van vakantie, overnachting en reizen van, naar en door Italie.
Ook zullen restaurants in Nederland worden opgenomen waarin op TRADITIONELE wijze het italiaanse eten wordt bereidt.
Daarnaast zal Vendicari, de poort naar Italie, informatieve websites vermelden over het wonen, werken en leven in Italie en natuurlijk het italiaanse cultuurgoed: kunst en cultuur.

Heeft u als bezoeker een tip welke op deze site niet mag ontbreken dan kunt u deze mailen naar uffici[at]vendicari.nl

Eten.

De Italiaanse keuken is één van de oudste keukens ter wereld. De keuken is afgeleid van de oude Romeinse en Griekse gastronomische tradities. Sommige gerechten, zoals polenta, worden vandaag de dag precies hetzelfde bereid als duizenden jaren geleden. Germaanse invallen hadden invloed op de Romeinse gerechten en gewoonten en de renaissance zorgde voor nog meer smaak en verfijning in de gerechten. Marco Polo en andere Italiaanse reizigers maakten reizen naar het verre oosten en brachten allerlei nieuwe specerijen en exotische vruchten mee naar huis. Volgens velen is pasta een afgeleide van de Aziatische noodles en werd dit idee door Italiaanse koopmannen geïntroduceerd.

Tomaten, appels van goud, kwamen oorspronkelijk uit Amerika. Ze werden in Europa geïntroduceerd door de ontdekkingsreizigers. Het Italiaanse klimaat bleek uitstekend voor de kweek van tomaten. Zodoende groeide de tomaat uit tot een van de belangrijkste ingrediënten van de Italiaanse keuken. Salsa di pomodoro, tomatensaus, vormt de basis in veel Italiaanse gerechten. Ook olijfolie en wijn hebben een grote invloed gehad.

Nespresso capsules baristaitaliano

Kookboeken
Cucina Maria
20 heerlijke complete menu's op originele italiaanse wijze te bereiden.

Cucina Maria 2
Nog eens 20 heerlijke recepten op originele italiaanse wijze

Zilveren lepel
De Zilveren Lepel is de bijbel van de authentieke Italiaanse keuken. Het is al 50 jaar het best verkochte kookboek in Italië en bevat zowel de traditionele gerechten als ook menu's van gevierde chef-koks.

Zilveren lepel pasta.
Dit boek biedt meer dan 350 klassieke en moderne recepten voor pastagerechten: droge pasta, verse pasta, lang, kort, gevuld en in allerlei vormen. Uit alle streken van Italië, voor alle gelegenheden en van één persoon tot een groots familiediner.

 

Sicilicious
Sicilicious
Loes Janssen-Miraglia

In Sicilicious brengt Loes Janssen-Miraglia op originele wijze de Siciliaanse keuken tot leven. Veel Siciliaanse gerechten vinden hun oorsprong in katholieke gebruiken, mythes en legenden, of spelen een bijzondere rol in de vele volksvertellingen die het eiland rijk is. Sicilicious geeft hierdoor niet alleen een kijkje in een eeuwenoude keuken, maar ook in de fascinerende geschiedenis van het eiland.

Grote Kleyn het kookboek voor elke kookgek

Onno Kleyn is al vele jaren een culinaire topper in Nederland. Eindelijk heeft hij al zijn heerlijke recepten in een mooi boek gebundeld: De Grote Kleyn, de verplichte papieren encyclopedie voor elke kookgek.

Wijn

Uit recente vondsten blijkt dat de Etrusken de eerste waren die in de 8e eeuw v.Chr. systematisch wijnstokken verbouwden in Italië, terwijl de Grieken zich er slechts op kunnen beroemen dat zij vanuit hun kolonie Massilia (Marseilles) de wijnbouw in Frankrijk hebben opgezet. Waarschijnlijk werden al eerder pogingen ondernomen druiven te verbouwen, maar dit kan tot op heden niet worden bewezen. Met het Romeinse Rijk werd in West- en Midden-Europa niet alleen een hoog ontwikkelde kennis van wijnbouw en wijnbereiding verspreid, maar de Romeinen maakten van de wijnhandel ook een winstgevende industrie.

Pompeji, de havenstad aan de voet van de Vesuvius, werd een belangrijke stad voor de wijnhandel. Pas na de vulkaanuitbarsting van 79 na Christus werden meerdere regionale wijncentra in het leven geroepen en gepromoot. De bloeitijd van de wijn heeft er vermoedelijk toe bijgedragen dat een reeds in 186 v.Chr. uitgevaardigd verbod van de bacchanalen vol verdovende elementen – de Romeinse variant van de Griekse cultus van Dionysus – niet bijzonder streng werd nageleefd. Met de opkomst van het christendom en tot de erkenning van deze godsdienst als staatsreligie in de 4e eeuw werd het gebruik van wijn in het kader van de cultushandeling steeds gematigder.

Na de ondergang van het West-Romeinse Rijk in 476 onderging de wijn industrie een grondige heroriëntering, en de onrusten van de volksverhuizing hadden een negatief effect op alle activiteiten die het verblijf van meerdere generaties op dezelfde plek verlangen. Wijnbouw en wijnbereiding, in het bijzonder de vinificatie van elegante wijnen, verloren hun status als lucratieve bedrijfstak. Toen er met de opkomst van de handelssteden Genua, Florence en Venetië, en met de toenemende welstand van hun burgers weer een markt voor edele wijnen ontstond, ontwikkelde de handel met de wijnen uit de Bordeaux, Bourgondië, van de Rijn en de Donau zich tot een winstgevende zaak. Reeds in de 13e en 14e eeuw werden enkele van de nu bekendste namen in de wijnwereld gevestigd, zoals die van de familie Antinori, die met de zijdehandel rijk was geworden, en de familie Frescobaldi, die de intensieve goederenruil tussen Bordeaux en de Engelse kroon financierde en in Londen voor de pauzen belasting inde.

Vrije val

Terwijl Italiaanse bankiers en handelaren goed verdienden aan de import van wijn, kwam de wijnteelt van het land in een vrije val en overleefde slechts als pure zelfvoorziening onder de deels extreem arme bevolking. In sommige regio’s van Italië is het overleven van de traditie van de wijnteelt met name aan de kloosters te danken. Het zou nog tot in de 19e eeuw duren voordat zich in Piemonte en Toscane een nieuw begin aftekende. Met de hulp van Franse vinologen werden wijntypen als barolo, brunello en chianti ontwikkeld, die nu, tot de populairste wijnen ter wereld behoren.

Ook in Italië slaagde de druifluis er bijna in de opbloeiende wijncultuur ten val te brengen en de Eerste en Tweede Wereldoorlog droegen hieraan ook hun steentje bij. In de moeilijke jaren na de Tweede Wereldoorlog won uiteindelijk de wijnteelt terrein, die leidde tot de aanleg van zeer productieve wijngaarden en tot de keuze van de winstgevendste in plaats van de beste wijndruiven. Deze ontwikkeling werd bovendien gesteund door de Franse wijnindustrie, die na het wegvallen van leveringen uit de voormalige kolonie Algerije een verhoogde vraag naar Italiaanse fustwijn voor het versnijden met eigen tafelwijnen ontwikkelde.

Terugkeer

In Italië stond tegenover deze tendens naar steeds hogere prijzen, het feit dat wijn tot in de naoorlogse generatie niet als een genotmiddel, maar als een belangrijke leverancier van calorieën gold. Pas in de jaren ’60 van de 20e eeuw veranderde dit consumptiegedrag. Het verbruik van de Italianen daalde van meer dan 110 naar minder dan 60 liter wijn per hoofd van de bevolking per jaar.

Een schandaal halverwege de jaren '80 bracht het land, en de wereld, in rep en roer. Dit schandaal hield in dat een groep onverantwoordelijke wijnboeren goedkope wijn met methylalcohol had ‘verbeterd’ – binnen enkele weken stierven meer dan twintig mensen na een slok uit de tweeliterfles. Dit heeft tot gevolg gehad dat er een grote ommekeer plaats heeft gevonden in de kwaliteitsverbetering.

De opbloei was ook deze keer in de Toscane begonnen, waar een geheel nieuwe categorie wijn ontstond: de supertafelwijnen van de tot dusver niet zo gangbare Franse wijndruiven cabernet sauvignon, merlot, chardonnay en syrah, meestal gerijpt in kleine barriques van nieuw eikenhout. Nieuwe generaties wijnbouwers en botteliers richtten zich in de jaren ’70 en ’80 op Frankrijk en de Nieuwe Wereld en probeerden de kennis in eigen land toe te passen.

de italiaanse winkel voor iedereen


Waar komt de wijn vandaan?

Korte tijd later ontstond er in Piemonte, de moderniseringsbeweging van barolo en barbera, die met intensieve kleur en fruitiger wijnen aan de veeleisende smaak van het internationale publiek moesten voldoen. Terwijl deze ontwikkeling aanvankelijk de vinificatie betrof, werd in de jaren ’90 het accent van de inspanningen verplaatst naar de wijngaarden. Oude stokken, die niet meer aan de moderne eisen voldeden, werden gerooid en door moderne, op kwaliteit gerichte aanplant vervangen. Ook werd de wijnwetgeving deels aan de eisen van de internationale markt aangepast. Er ontstonden nieuwe categorien wijn; de tafelwijnen met geografische herkomstbenaming (Indicazione geografica; IGT). Daarnaast kon een reeks voormalige tafelwijnen vanwege de veranderde productievoorschriften als kwaliteitswijn met herkomstaanduiding (Denominazione de Origine Controllatale Garantita, DOC/DOCG) op de markt gebracht.

Uiteindelijk begonnen de Italiaanse wijnbouwers de inheemse druivenrassen aan onderzoek te onderwerpen en eerste stappen te zetten naar verbetering. En wat blijkt? De interesse in druiven als cabernet sauvignon of syrah zijn sterk achtergebleven. Liefhebbers van Italiaanse wijnen schenken meer aandacht aan de bijzonderheden van de afzonderlijke wijnregio’s en de plaatselijke druivensoorten.

De belangrijkste wijn gebieden zijn Veneto, Emilia-Romagna en Puglia. Deze drie regio’s namen in 2014 bijna 50% van de totale productie voor hun rekening. Er wordt in het land bijna evenveel witte als rode wijn geproduceerd. Wijn met een DOP aanduiding heeft een aandeel van 41% in het totaal en de IGP wijnen 34% in 2014.

Ongeveer de helft van de wijn wordt geëxporteerd.

Een mooi boek over Italiaanse wijnen is Gusto Italiano.

Heeft u als bezoeker een tip welke op deze site niet mag ontbreken dan kunt u deze mailen naar uffici[at]vendicari.nl